کتاب کوچک سوالات بزرگ

داستان هر آدمی، با یه چرایی بزرگ شروع و بعدم تموم میشه...💭

کی هستی و چرا اینجایی؟ 🤔

اون ستاره ای که تمام زندگیت به سمتش هدایت شده، کجاست؟ 🌟

بدونِ داشتن جواب این چرایی، حتی نمی تونی بفهمی که تو زندگیت، داری به کدوم سمت حرکت می کنی❗ 😵 مثل ماشینی هستی که بدون هیچ مقصد و نقشه راه، توی خیابون های شهر پرسه میزنه... مسیرت رو طبق ساختار خیابون هایی عوض می کنی که طبق تصمیم آدم های دیگه ساخته شدن؛ طبق باورها و ایده آل هاشون درباره اینکه مسیر زندگی باید چطور باشه 🛣... نهایتا هم به مقصدی میرسی که خودت انتخابش نکردی؛ بلکه تصور دنیا از یه مسیر ایده آل و مناسب زندگی و انتخاب کسانی بوده که مسیر رو برات ساختن؛ هیچ وقت رویای خودت رو زندگی نخواهی کرد نهایتا هم هر چقدر موفقیت کسب کنی، صرفا رویای دنیا و آدمای دیگه رو به نمایش میذاری.

بدون این چرایی، هر مسیری هم که میری هیچ وقت انتخاب خودت نخواهد بود.☹ حتی ممکنه فکر کنی تو انتخاب کننده ای، ولی در اصل تمام انتخاب هات توسط دنیای بیرون و اطرافت کنترل میشن. اینجاست که همیشه تحت تاثیر حرف آدما و شرایط و محیط عمل میکنی و به خاطر همین هم شرایط و محیطه که حال خوب و بد یا نتایج و موفقیت ها و شکست هات رو مشخص می کنه. تو تصمیم گیرنده ی زندگیت نخواهی بود. تو یه مهره ی بازی بدون قدرت باقی میمونی.

ولی وقتی چراییت رو داری💪، ماشینی هستی که درسته توی خیابون های از پیش ساخته شده حرکت می کنه ولی چون مقصدش مشخصه و خودش انتخابش کرده، توی هر سه راهی🔱، میدونه کدوم راه رو انتخاب کنه، چطور تصمیم بگیره، چطور حرکت کنه، اشتباه نمیره و همیشه میدونه که کجا داره میره. خیلی وقتا هم، ممکنه بزنه به جاده خاکی و مسیرهای جدید بسازه چون میدونه نمیخواد رویای دنیا رو بلکه رویای خودش رو زندگی کنه.

بین تو و اون چرایی بزرگت، هدف هات قرار دارن، چه بلند مدت و چه کوتاه مدت...🎯 بدونِ هدف های مسیر، چرایی و ستاره ت، اونقدر دور از دسترس به نظر میاد که حتی قبل از اینکه به اندازه ی کافی بهش نزدیک بشی، خسته میشی و با ناامیدی جا میزنی. ❌

⛽ هدف ها👈 مثل پمپ بنزین های وسط مسیر میمونن تا بتونی باکت رو پر کنی برای ادامه دادن 🚗. بدونِ اون ها، با اینکه مقصد نهایی ت رو میدونی، ولی هیچ وقت نمیدونی باید کدوم خیابون رو انتخاب کنی؛ چون خیابونِ درست برای تو، در اصل خیابونیه که توش پمپ بنزین های لازم برای تو رو داشته باشه. وقتی نشناسیشون، هیچ وقت نمیتونی مطمئن باشی خیابون درستی رو انتخاب کردی هر چند ممکنه حتی با اطمینان مقصد نهاییت رو بشناسی. 🤷 میدونی کجا میخوای بری ولی تو مسیر گم میشی. یا قبل از حتی رسیدن، جا میزنی.

و بعد... میمونه قدم هایی که هر لحظه و هر روز برمیداری. اگه حرکت نکنی، مثل یک ماشین پر از سوخت و با مقصد مشخص و مسیر آماده میمونی که توی پارکینگ، ثابت باقی مونده...

قدم های هر لحظه ت هستن که مشخص می کنن بین پمپ بنزین هات حرکت می کنی. عمل کردن های هر لحظه و قدم های کوچیک هر ثانیه ت هستن که مشخص می کنن به سمت هدف هات در حرکتی یا نه؟ ✔❌ برنامه ای که داری برای زندگیت و قدم های هر لحظه ت همون نقشه ای هستن که این ماشین هدفمند و پر از سوخت رو به سمت جلو حرکت میدن.

هر کدوم از این بخش ها که کامل نباشه تو زندگی این ماشین ارزشمند که یه مدت کوتاهی قراره اینجا اقامت کنه* هیچ وقت درست به جلو حرکت نمیکنه و هیچ وقت مسیری رو که به خاطرش ساخته شده، درست طی نمیکنه و هیچ وقت به اون چرایی بزرگی که از اول داشته، نمیرسه. 🌠

چطور میخوای زندگیت رو بگذرونی؟ رویای کی رو میخوای زندگی کنی؟‌